عشق حقيقي بي دليل است و از قلب سرچشمه مي گيرد. هرگز به دنبال تأييد عشق بامعيارهاي ذهني نباش. ذهن فقط به درد زندگي در دنيا مي خورد. اگر بخواهي مي تواني به توانايي ها و امكانات فردي كه دوستش داري فكر كني اما در اين صورت تو براي زندگي آينده به دنبال شرايط بوده اي. عشق فراتر از اينهاست. فراتر از معيارهاي ذهني است. عشق از جاذبه هاي بدني هم فراتر است نزديكي عشق فاصله هاي زماني و مكاني را درهم مي شكند چون مرز عشق از زمان و مكان فراتر است.

 تو از طريق قلبت با قلب ديگري ارتباط مي گيري... اين رابطه كلامي نيست به حرف در نمي آيد و با هيچ معيار ذهني قياس نمي شود. از قلب عشق و اعتماد زاده مي شود. ذهن هميشه ترديد دارد در حالي كه عشق كاملاً اعتماد مي كند. عشق از بدن چهارم مي آيد بنابراين با معيارهاي بدن هاي پايين تر قابل سنجش نيست و فقط به وسيلة‌ آنها به نحوي محدود حس مي شود.شما وقتي كسي را دوست داريد تنها از حضورش شاد مي شويد و ديگر نيازي به هيچ چيز ديگري نداريد.حالا به عنوان يك شاهد به فردي كه از عشق خود نسبت به او شك داريد فكر كنيد. تصور كنيد كه مقابل هم قرار گرفته ايد و شما به عنوان شاهد هم خود را مي بيني و هم او را. چه احساسي داريد؟ آيا ضربان قلبت تان تندتر شده؟ آيا حس مي كنيد امواج شادي بخش از سوي قلب او به سمت شما مي آيد؟ آيا حضور او برايتان نشاط آور است؟‌چشمان خود را ببنديد و اين امواج را با تمام وجود بررسي كنيد. تنها عضوي كه مي تواند بگويد شما عاشقيد يا نه قلبتان است

درست وقتی که می ترسی از این دنیای بی فرجام

یکی از آسمون می گه : نترس ! هی ! من هنوز اینجام !

درست وقتی که بیزاری از این تنهایی و رخوت

یکی از پشت این دنیا ، می شه با قلبت هم صحبت!

تو اون وقتایی که چشمات ، می گیره عطر باریدن

مسیر اشک چشمونت ، می گیره حس بوسیدن !

یکی از طاق این دنیا ، تو رو می گیره تو آغوش!

نمی ذاره که تنها شی ، با این فانوسک خاموش!

تو اون وقتی که دلتنگی ، شده کار شب و روزت!

یکی می گه : نترس از من  ! منم مجنون هر روزت !

تو اون بالاترین نقطه ، یکی می بیندت انگار !

تو یادت می ره اما اون ، نمی شه از خودت بیزار!

درست ، تو لحظه ای که تو ، شدی مایوس و دل خسته !

یکی از بوم این دنیا ، نمی ذاره بشی خسته !

می گه : هی ! من هنوز اینجام ! چرا می ترسی از فردا ؟!

نگاه کن ! من همین بالام ! نمی ذارم بشی تنها !